Popgroepen in Nederland (jaren 70)

punt.nl

Sweet
| 01 Januari 2007 | 12:21:36

De Sweet

In 1966 besluiten Mick Tucker (drums) en Brian Connely (zang) om samen te gaan spelen. Ze kiezen in eerste instantie voor een repertoire dat bestaat uit een mix van covers; nummers van o.a. the Who. In 1968 komt basgitarist Steve Priest erbij. De jongens veranderen de bandnaam in Sweet-shop. Als na korte tijd gitarist Andy Scott zich bij dit drietal voegt, is de basis voor the Sweet compleet.

In 1970 dient zich een keerpunt aan voor the Sweet. In dat jaar maken ze kennis met het duo Chinn en Chapman, twee beginnende liedjes-schrijvers. Zij proberen op dat moment hun liedjes aan de man te brengen. De stijl van die liedjes is erg "bubblegum, commercieel, passend in de tijd en zeker ook de moeite waard".

Als de Sweet in 1971 doorbreekt met de nummer één-hit (dat zat qua stijl tussen de glammrock en teenybopper-muziek in) Funny funny geeft niemand een cent voor de overlevingskansen van de groep op lange termijn. Eén hit, daar zal het wel bij blijven, zo is de verwachting. Maar iedereen heeft het mis. De ene hit volgt na de andere. In 1971 en 1972 komen ze met:

"Poppa Joe" is een luchtig, easy-listening single, met een zomers ritme. De functionele muziek van de Sweet, gebaseerd op eenvoudige, strakke composities, spreekt een breed publiek aan.

Sommige ouders van jonge fans kijken een beetje vreemd aan tegen de met glitter beplakte en van eye-liners voorziene " heren" van de Sweet. Zanger Connoly komt echter toch wel als een "echte man" over. Dat de overige muzikanten van de groep een sterke homo-sexuele uitstraling hebben (ook al zijn ze dat volgens eigen zeggen niet) wordt in de jaren '70 al veel minder als probleem gezien dan in de jaren '60.

De naam van de Sweet is niet meer weg te denken uit de hitlijsten. Mooi afgeronde, harmonische nummers met aansprekende melodieën houden het teenager-publiek in de ban van de Sweet. Vooral de verschijning van zanger Brian Connely doet menig tienerhart sneller kloppen.

Ondanks het succes blijft het hart van de bandleden uitgaan naar andere muziek. De tweeslachtigheid die hiervan het gevolg is, laat zich het meest voelen tijdens live-optredens vande Sweet. Dan spelen ze alle vier met volle overgave rock and roll-klassiekers van de Who en Rolling Stones. Maar tijdens televisie-optredens beperken ze zichzelf, dan spelen ze uitsluitend om hun singles te promoten.

Met "Little Willy" en "Wig wam bam" hadden Chinn en Chapman de groepsleden van Sweet al wat voorzien van wat steviger werk, maar het was nog steeds erg "bubblegum". Daarna ging het roer volledig om met "Blockbuster";

"Blockbuster" is de derde en laatste nummer 1-hit van de Sweet. Het werd de enige Britse nummer 1-hit. Het image van de groep veranderde met "Blockbuster" ook drastisch. Vanaf 1973 was het een typische glamrockband, inclusief extra-vagante outfits, veel make-up en veel glitter.

Toch wilden de Sweet nog ruigere muziek maken. Pas vanaf 1974 slagen ze daarin. Ze breken met Chinn/Chapman en gaan ze goed in gehoor-liggende hard-rock muziek maken. Ze gaan zich helemaal richten op het Amerikaanse publiek (alwaar ze 9 hits behalen vanaf begin jaren '70). Bovendien gaat de groep voortaan zijn eigen nummers schrijven. De singles nieuwe stijl worden; The sixteens + Ballroomblitz + Hell raiser + Fox on the run

"Fox on the run" scoort ook hoog in Amerika (5e) en haalde zelfs de 2e plaats in Engeland en Nederland. Ook de opvolger "Action" doet het in deze landen goed. Drie maanden lang gaat de Sweet op tournee in Amerika, en met succes.

Ondanks het niet geringe succes dat de Sweet daarmee krijgt, o.a. met de goed ontvangen LP "Off the record" zal het ze nooit helemaal lukken om van hun teenager-band-imago af te komen.

In het voorjaar 1979 verlaat Brian Connely de groep en de rest besluit als trio verder te gaan.

In februari 1997 overleed Brian Connely op 52-jarige leeftijd in het ziekenhuis aan de gevolgen van "rock and roll lifestyle", na een hartaanval, hij had daarvoor al problemen met zijn lever. Op 14-2-2002 overleed Mick Tucker, aan leukomenia, op 54-jarige leeftijd.

De Sweet is een typische single-groep geweest, want op album-gebied hebben ze vreemd genoeg vrijwel niets klaargespeeld. In de Nederlandse albumlijst hadden ze pas in 1978 hun eerste hit.

Mag ik je kaartje?

Middle of the Road
Muziek | 10 December 2006 | 21:31:46

Middle of the Road

De term "middle of the road" wordt gebruikt om lichtvoetige, luchtige pop zonder poespas te typeren. De muziek die de groep Middle of the Road maakte, was begin jaren '70 hét voorbeeld van dit soort muziek.

De groep komt uit Schotland en bestond uit zangeres Sally Carr, bassist Eric Campbell Lewis, diens broer gitaris Ian Campbell Lewis en drummer Ken Andrew.

Sally Carr kwam pas later bij de groep, toen ze moest invallen voor de oorspronkelijke zangeres. Sally (een kapster) viel bij de andere bandleden in de smaak en werd gevraagd om bij de band te blijven. Op dat moment waren de bandleden nog amateurs. In 1970 werden de groepsleden profs onder de naam Middle of the Road.

Bij het uitbrengen van de eerste single is het meteen raak:

Chirpy chirpy cheep cheep

Deze single kwam in Nederland in maart 1970 binnen, kwam op de 2e plaats terecht en verbleef 10 weken in de Top 40 staan. In het buitenland scoorde deze single ook goed. Wereldwijd werden er 10 miljoen singles verkocht. In Engeland werd het zelfs de enige nummer 1-hit van deze groep.

Middle of the Road schrikt nogal van dat succes. Ze hadden hiermee hun visitekaartje afgegeven. De band is bang dat het bij één hit zal blijven, maar die angst is onterecht. Al hun volgende liedjes werden gemaakt in het genre van "Chirpy chirpy cheep cheep".

De titels waren vaak even onbegrijpelijk als onzinnig, zoals Tweedle dee tweedle dum (nr. 7) en

Soley soley

"Soley Soley" werd hun eerste nr. 1 hit in Nederland. Met deze nr. 1 single + de 2 volgende singles werd Middle of the Road de eerste popgroep ná de Beatles die 3 keer achter elkaar op nummer 1 stonden in Nederland.

De volgende 2 (nr. 1-) hits zijn "Sacramento" en "Samson and Delilah/Talk of all the USA".

"Sacramento" bleef liefst 7 weken op nr. 1 staan.

Terwijl deze single nog in de Top 40 stond, kwam de volgende single al weer binnen; "Talk of all the USA" met op de b-side "Samson and Delilah".

Dit keer zong gitarist Ian Campbell in plaats van zangeres Sally Carr.

Daarna stokte de hitmachine, al kwamen ze met "Bottoms up" (nr. 5) en "Yellow boomerang" (nr. 2) goed uit de verf. Na Kailakee kailako (nr. 19) en Samba d'amour was het gedaan met Middle of the Road, eind september 1993. Al met al scoorde zij in Nederland 7 Top 10-hits in de periode maart 1971 tot half 1973.

In Amerika kwam de groep niet echt van de grond, ze hebben hier niet eens in de hitparades gestaan. Ook niet met de singles "Sacramento" en "Talk of all the USA", ondanks deze Amerikaanse titels. Ook in Engeland ging het minder dan in de rest van Europa; ze haalden hier slechts 3 top 10-hits.

Hits in buitenland:

Single-naam	jaar	Nederland	Engeland	Belgie	Duitsland
Chirpy chirpy cheep cheep	1971	2		1	2
Tweedle dee, tweedle dum	1971	9		13
Soley soley	1971	1		1	2
Sacramento	1972	1		1	1
Samson & Delilah + Talk of all the USA	1972	1		3	2
Bottums up	1972	5		4	2
Yellow boomerang	1973	2		3	6
Kailakee kailako	1973	19

Sweet; de hits (Ned+buitenland)
Muziek | 01 Januari 2007 | 14:24:34

Hitlijsten van popgroep Sweet

De Sweet heeft diverse hits gescoord in Nederland, maar ook in het buitenland. Zie onderstaand overzicht:

hitsingle + jaar	titel + jaartal	Nederland	België	Duitsland	Engeland	USA
	Funny funny 1971	nr. 1
	Co co 1971	nr. 3
Alexander Graham Bell	1971	nr. 38
	Poppa Joe 1972	nr. 1
	Little Willy 1972	nr. 7
	Wig wam bam 1972	nr. 6
	Blockbuster 1973	nr. 1	nr.	nr.	nr.	nr.
Hell raiser	1973	nr. 4
	Ballroomblitz 1974	nr. 4
	Teenage rampage 1974	nr. 11
	Sweet sixteens 1974	nr. 7
	Fox on the run 1975	nr. 2
	Action 1975	nr. 6
Coconut woman	1975	nr. 13

Slade
Muziek | | 10 December 2006 | 17:15:03

Slade

Na jaren onder namen als The ’N Betweens en Ambrose Slade "BEGINNINGS" gewerkt te hebben, wordt rond ’69/’70 een zogenaamd skinhead-imago aangenomen door Holder c.s. en verandert de naam in Slade. Het succes blijft echter uit, totdat de groep commerciële rock & roll gaat maken, wat in 1971 resulteert in de hit Get Down And Get With It, een nummer van Little Richard, dat alleen in Nederland de Top 10 haalt.

Coz I Luv You uit het najaar van ’71 betekent echter ook in Engeland hun doorbraak en er breken gouden tijden voor het kwartet aan. Met hun buitenissige kleding haken ze in op de dan heersende rage van de glitterrock, doch op het podium bewijzen ze keer op keer meer te zijn dan een teenybopperband. De groep speelt snoeiharde rock & roll waarin de scheur van Noddy Holder het hoogste woord heeft.

De optredens monden steevast uit in een feestelijk publieksgebeuren en het viertal verloochent zijn arbeiders- verleden niet: ze weigeren zich als sterren te gedragen. Het schrijversduo Holder/Lea componeert een groot aantal hits op rij waarin de ‘working class appeal’ tot uiting komt in de opzettelijk foutieve spelling der titels:

Na 1974 neemt het succes af, met als dieptepunt de geflopte film Flame.

Slade probeert voet aan de grond te krijgen in de Verenigde Staten, hetgeen niet lukt. Na twee jaar zijn ze terug in Engeland, waar de scene door de plotselinge punkinvasie geheel op zijn kop blijkt te zijn gezet: oude acts zijn uit, alleen de jeugd telt mee.

Slade raakt uit de gratie (al zijn de jongens nog geen dertig) en moet zich drie jaar behelpen in het kleine clubcircuit. Het schaadt ze echter niet en met hun onverwoestbare werklust treden ze onaangekondigd op tijdens het Reading Festival ’80 (als vervanger van Ozzy Osbourne) en spelen de boel binnen de kortste keren plat. Vanaf dat moment is Slade, met de hernieuwde belangstelling voor harde, energieke muziek in de rug weer een veelgevraagde live-act.

Titel	Aantal Weken	Hoogste Positie	Jaar
Get down and get with it	8	6	1971
Coz I luv you	13	3	1971
Look wot you don	11	2	1972
Take me bak 'ome	8	5	1972
Mama weer all crazee now	8	9	1972
Gudbuy t'Jane	11	4	1972
Cum on feel the noize	7	8	1973
Skweeze me pleeze me	6	11	1973
My friend Stan	6	13	1973
Merry Christmas everybody	10	3	1973
Everyday	9	4	1974
The bangin' man	6	22	1974
Far far away	8	15	1974

Logs

Sweet; de hits (Ned+buite
Sweet
Middle of the Road
Slade

Fotoalbum

Laatste 10 reacties

Zoeken

Home

weblog sinds: 2006-12-09

Ontwikkeld door punt.nl en gehost door mijndomein.nl. Problemen met de inhoud van deze log? Klik hier.

De Sweet

Hitlijsten van popgroep Sweet

Slade

Titel